http://1ldp.blogspot.com/search/label/Khem%20Veasna%20Quotes

SEARCH RESULTS FOR: KHEM VEASNA

https://www.cambodiadaily.com/?s=Khem+Veasna

Search This Blog

Saturday, November 8, 2014


6 hrs · 
មិនជេក៏មិនអាចបញ្ចប់ជំលោះបាន តើមកដល់ពេលនេះតេជគុណពិតជាគ្មានសត្រូវទេឬ? ចុះបើតេជគុណមានថេរដីកាស្លូតៗតើអាចបញ្ចប់ទំនាស់ឬការចងពៀនោះបានដែរឬទេ។ វាមិនសំខាន់ឬខុសទេរឿងតិះដៀលមនុស្ស តែសំខាន់នៅត្រង់តើមនុស្សនោះគួរតិះដៀលឬអត់។ ឧទាហរណ៍យើងដៀលមនុស្សម្នាក់ថាអាឈាមឆ្កែឬអាសណ្តានឆ្កែ ពាក្យនេះយើងមិនមែនមនបំណងកែមនុស្សនោះទេ គឺយើងច្បាស់ថាមនុស្សម្នាក់នេះកែមិនឡើងទេ គឺដៀលវាអោយរួញអំពើអាក្រក់តាមលទ្ធភាពដែលអាចធ្វើបាន។ បើមនុស្សយើងយល់ថាកែកើតយើងមិនដៀលទេ។ ដូច្នេះមិនអាចនិយាយបានថាបើចង់កែមនុស្សមិនត្រូវប្រើការតិះដៀលជេប្រមាថនោះទេ ហើយក៏មិនអាចនិយាយថាបើយើងធ្វើអោយគេមិនចូលចិត្តតើទៅកែគេយ៉ាងម៉េច? ប្រាប់ហើយប្រាប់ទៀត ថាមិនមែនដៀលជេរវាដើម្បីអោយមនុស្សនោះកែទេ។ តើប្រើវិធីដូចតេគុណអាចកែមនុស្សបានទាំងអស់ទេ?ព្រះពុទ្ធក៏ធ្វើមិនបានផង។ វាដូចតែគ្នាទេគឺនៅតែអប់រំមិនបានទាំងអស់តែដដែលហ្នឹង ម្យ៉ាងទៀតកាលណាយើងមើលមិនយល់ថាបុគ្គលណាមាននិស្ស័យជាមនុស្សកែមិនបានហើយយើងនៅតែប្រឹងនិយាយទន់ភ្លន់នឹងមនុស្សគួរដៀលជេរទាំងនោះ គឺទីមួយទោះដឹងថាការនិយាយរបស់យើងទៅកាន់មនុស្សនោះវាអត់បានការក៏យើងនៅតែខំនិយាយ នោះគឺមកពីយើងវាជោរចង់អោយគេថាខ្លួនជាមនុស្សទន់ភ្លន់ ក្នុងករណីនេះមិនមែននិយាយដើម្បីគេទេ គឺដើម្បីបង្ហាញថាខ្លួនឯងល្អ ទីពីរ ឬមកពីយើងល្ងង់មើលមិនយល់ធម្មជាតិមនុស្ស គឺខំប្រឹងបង្រៀនមាន់អោយចេះនិយាយ។ និយាយរួមការចំណាយពេលនិយាយពន្យល់មនុស្សធុនគួរជេរនេះគឺជារឿងមិនគួរតែទាលតែសោះ ខាតពេលឥតប្រយោជន៍ បើយកពេលនិងកំលាំងនោះទៅជេរដៀលវា បានវាញោចខ្លួនមិនហ៊ានពង្រីកអំពើអាក្រក់វាដោយមិនញញើតយើងដែរ។ ឃើញជាក់ស្តែងអត់ បច្ចុប្បន្ននេះពួកអាកំនើតឆ្កែអស់នោះ ពេលធ្វើរឿងខូចរបស់វាតែងតែញញើតញញើមនឹកគិតដល់LDP ជានិច្ច៕
ខេត្តតាកែវ។ ជាងចោទថា គណៈកម្មការឲ្យលុយមិនគ្រប់ រីឯគណៈកម្មការចោទថា ជាងចាក់សសរវៀច។ ខ្ញុំហៅអ្នកទាំងពីរមកជួប ពេលនោះ អ្នកទាំងពីរនិងខ្ញុំអង្គុយលើគ្រែមួយជាមួយគ្នា ចម្ងាយពីគ្នាប្រហែលមួយម៉ែត្រប៉ុណ្ណោះ គ្រាន់តែចាប់ផ្តើមភ្លាម គាត់ចោទគ្នាទៅវិញទៅមក ប្រើសម្លេងខ្លាំងៗរៀងខ្លួន កើតទៅជាជម្លោះយ៉ាងខ្លាំង ចង្អុលមុខគ្នាទៅវិញទៅមក និយាយពាក្យអសុរសជាច្រើន រីឯខ្ញុំអង្គុយស្តាប់យ៉ាងស្ងប់ស្ងៀម។ ប្រហែលកន្លះម៉ោងទើបស្ងាត់ ខ្ញុំក៏សួរថា ចប់ឬនៅ? អ្នកទាំងពីរឆ្លើយថា កូណាអស់អីនិយាយហើយ តេជគុណវិនិច្ឆ័យចុះ។
ខ្ញុំសួរថា អ្នកណាជាអ្នកហៅប្រជុំ?
អ្នកទាំងពីរ=តេជគុណ
ខ្ញុំ=អ្នកណាប្រធានអង្គប្រជុំ?
អ្នកទាំងពីរ=តេជគុណ
អាត្មានិយាយសម្លេងប៉ុណ្ណឹងស្តាប់ឮទេ? (កាលនោះខ្ញុំនិយាយសម្លេងតិចៗ)
អ្នកទាំងពីរ=ឮ
បើប៉ុណ្ណឹងស្តាប់ឮ ហេតុអ្វីក៍ចាំបាច់ស្រែកគំហកដាក់គ្នា?
អ្នកទាំងពីរ ឱនមុខចុះ អត់មាននិយាយអ្វីទេ។ ខ្ញុំបន្តថា ការនិយាយគ្នារបស់អ្នកទាំងពីរអម្បាញ់មិញនេះ សមតែនៅឆ្ងាយពីរគ្នាមួយរយម៉ែត្រ ព្រោះក្រែងវាមិនឮ ម្យ៉ាងទៀតការស្រែកដាក់គ្នា អាត្មាក៏ធ្លាប់និយាយដែរ គឺពេលអាត្មានៅតូច លេងល្បែងក្មេងមិនត្រូវគ្នា ដូច្នេះវាជាសំដីកូនក្មេងឈ្លោះគ្នាទេ មិនសមមនុស្សចាស់ប្រើឡើយ។ ខ្ញុំបន្តថា ឥឡូវចង់ឲ្យអាត្មាដោះស្រាយបញ្ហាទេ?
អ្នកទាំងពីរ=ស្រេចតេជគុណចុះ
ខ្ញុំ= បើអ៊ីចឹងពេលអាត្មានិយាយកុំនិយាយកាត់បានទេ?
អ្នកទាំងពីរ=បាន
ខ្ញុំ=ពេលអាត្មាសួរ ត្រូវឆ្លើយឲ្យចំបញ្ហា កុំពង្វាងបានទេ?
អ្នកទាំងពីរ=បាន
ខ្ញុំក៏ចាប់ផ្តើមនិយាយពន្យល់ ................. ទីបំផុតគណៈកម្មការក៏ព្រមប្រគល់លុយឲ្យជាង រីឯជាងក៏ធ្វើកិច្ចសន្យាថានឹងកែលំអចំណុចដែលខ្វះខាត។ ជម្លោះនោះក៏ស្ងប់តាំងពីពេលនោះមក។
LikeLike ·  · 

No comments:

Post a Comment